Ο παλαίμαχος άσος του ΠΑΟΚ μια ιδιαίτερη συνέντευξη στο επίσημο κανάλι της ασπρόμαυρης ΠΑΕ καιμίλησε για τις ομοιότητες και τις διαφορές της φετινής ομάδας σε σχέση με εκείνη που αγωνιζόταν ο ίδιος και για τα αίτια που οδήγησαν στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος.

Ακόμη μίλησε για τη σχέση του με τον Λέο Μάτος και έστειλε τις ευχές του για το μέλλον του συλλόγου.

Advertisement

Αναλυτικά όσα είπε ο Νέτο Γκουερίνο:

Πώς βιώσατε τη φετινή σεζόν και ποια τα συναισθήματά σας;

Advertisement

«Νομίζω ότι όχι μόνο για την πόλη, αλλά και το σωματείο, είναι μία πολύ καλή στιγμή, μία ωραία στιγμή. Ο ΠΑΟΚ μετά από 34 χρόνια κατάφερε να πανηγυρίσει το Πρωτάθλημα. Ένα Πρωτάθλημα που το παίρνει δίκαια γιατί είχε την καλύτερη ομάδα, την καλύτερη οργάνωση, με ποιοτικούς παίκτες, μία πορεία χωρίς εξωαγωνιστικά προβλήματα και πιστεύω ότι όλα αυτά βοηθήσαν τη δουλειά του κ. Λουτσέσκου, που ξέρει καλά τι πρέπει να κάνει μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ξέρει να ενθαρρύνει τους παίκτες και να τους έχει προετοιμασμένους για το κάθε ενδεχόμενο, για το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά».

Για το ότι η ομάδα της δεκαετίας του 70’ έχει χαρακτηριστεί ως η “χρυσή φουρνιά” του ΠΑΟΚ και τι ομοιότητες και διαφορές υπάρχουν σε σχέση με τη φετινή ομάδα…

«Καταρχήν τη δεκαετία του ‘70 ξεκίνησαν οι χρονιές που έπαιρνε τίτλους ο ΠΑΟΚ. Πήρε δύο Κύπελλα, το 1972 και το 1974. Εγώ ήμουν τυχερός και χαρούμενος που εντάχθηκα σε αυτό το σωματείο και μετά το 1976 καταφέραμε να πάρουμε το Πρωτάθλημα με τον κ. Λόραντ. Ένα Πρωτάθλημα το οποίο ήταν πολύ δύσκολο, ήταν ανταγωνιστικό και κάπως… λερωμένο. Γιατί τα κέντρα αποφάσεων ήταν πάντα κάτω στην Αθήνα και ήταν δύσκολο για εμάς στη βόρεια Ελλάδα με τις συνθήκες που επικρατούσαν να ανταποκριθούμε στα δεδομένα της στιγμής. Και ίσως εκεί, από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο, βγάλαμε ένα πείσμα και είχαμε την ποιότητα και το ταλέντο και καταφέραμε να πάρουμε το Πρωτάθλημα ως και δύο αγωνιστικές πριν το τέλος».

Advertisement

Πόσο μοιάζει η φετινή ομάδα με εκείνη;

«Δεν μπορεί να συγκριθεί. Καταρχήν οι συνθήκες εργασίας ήταν εντελώς διαφορετικές. Το γήπεδο της Τούμπας που παίζουν οι τωρινοί παίκτες, δεν έχει καμία σχέση με το γήπεδο που υπήρχε πριν 40 χρόνια. Ο αγωνιστικός χώρος ήταν εντελώς διαφορετικός, αναγκαζόταν ο φροντιστής να το βρέξει και να το πατήσει για να… μπαλώσει κάπως τις αδυναμίες που υπήρχαν. Εκεί όμως βγάζαμε το ταλέντο, γιατί εκείνη την εποχή όλοι οι ποδοσφαιριστές που παίζαμε στον ΠΑΟΚ, συνήθως παίζαμε 5-6 ώρες ποδόσφαιρο από μικρή ηλικία. Γιατί δεν υπήρχαν λούνα παρκ, δεν υπήρχαν πολλά κέντρα διασκεδάσεως. Έτσι ήμουν και στη Βραζιλία, έτσι μεγάλωσα και αυτό είναι η καλύτερη προπόνηση που μπορεί να υπάρχει και η καλύτερη προετοιμασία για έναν επαγγελματία. Σήμερα, τα έχουν όλα σχεδόν λυμένα, όπως ο αγωνιστικός χώρος, οι συνθήκες επιβίωσης, ένα τεχνικό τιμ πάνω από 15 άτομα και δεν τους λείπει τίποτα. Εγώ χαίρομαι, γιατί ο ΠΑΟΚ έχει ανέβει όχι ένα σκαλοπάτι, αλλά πολλά. Κοντεύει να φτάσει στην κορυφή. Αυτό το λέω γιατί όταν θα πατήσει στην Ευρώπη και θα καθιερωθεί εκεί, τότε εκεί είναι η κορυφή».

Advertisement

Βλέπετε στοιχεία του δικού σας χαρακτήρα στον Λέο Μάτος;

«Επειδή τον ξέρω καλά, είμαστε πολύ φίλοι, βρισκόμαστε 1-2 φορές την εβδομάδα και είναι ένα εξαιρετικό παιδί, ένας εξαιρετικός επαγγελματίας. Ο ΠΑΟΚ είναι πολύ τυχερός που τον έχει στην ομάδα του. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που βγάζει ό,τι έχει και δεν έχει στον αγωνιστικό χώρο. Δεν του λείπει να πάρει πρωτοβουλίες και να βοηθήσει την ομάδα, όπως κάνει και ο Βιειρίνια. Οι συνθήκες ήταν εντελώς διαφορετικές. Σήμερα είναι πιο κοντρολαρισμένα τα πράγματα, αλλάζουν περισσότερες πάσες. Τότε αυτός που είχε το ταλέντο και τη δυνατότητα της ντρίμπλας, το ένας εναντίον ενός και να μπαίνει μέσα στη φάση. Ποδοσφαιριστές όπως ο Κούδας, ο Τερζανίδης, ο Παρίδης, χωρίς να αδικήσω τους άλλους. Αυτό είναι η μεγάλη διαφορά. Σήμερα παίζουν ένα πιο οργανωμένο ποδόσφαιρο , με καλή διαχείριση της μπάλας, με ένα πλάνο που αν βρεθεί ο αντίπαλος αδύναμος σε ένα σημείο, η ομάδα έχει τη δυνατότητα να τον τρυπήσει και να δημιουργήσει τη φάση από εκείνο το σημείο φτάνοντας στο γκολ».

Τι έχει αυτή η ομάδα που σε κάνει να την αγαπήσεις, χωρίς να έχεις καν μεγαλώσει μαζί της;

Advertisement

«Τα δέκα χρόνια που έπαιζα στον ΠΑΟΚ ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Γιατί έζησα την αναγνώριση, την δόξα και την εκτίμηση του κόσμου που κρατιέται μέχρι και σήμερα. Ειδικά οι παλιότεροι, όπου και αν βρίσκομαι, σχεδόν κάνουν συζήτηση, ρωτάνε μερικά πράγματα, χαίρονται που είμαστε δυνατοί και παρών σε κάθε εκδήλωση. Ξεκίνησα από την Ατλέτικο Μινέιρο και πήραμε το πρωτάθλημα το 1971 στη Βραζιλία. Φοράει και αυτή “ασπρόμαυρα”. Ήρθα στην Ελλάδα και μου άρεσε. Ο τρόπος ζωής, ο ενθουσιασμός και ο φανατισμός που υπήρχε στον ΠΑΟΚ. Δεν σας κρύβω ότι από το πρώτο παιχνίδι με τον Πανιώνιο μέσα στην Τούμπα, αισθάνθηκα ότι έχει κάτι παρόμοιο με τις ομάδες που έπαιζα στη Βραζιλία. Δεν μετάνιωσα, για αυτό είμαστε εδώ, είμαστε όρθιοι και σε κάθε παιχνίδι είμαστε στο γήπεδο για να δούμε την ομάδα και χαίρομαι ιδιαίτερα».

Οι ευχές για τα 93 χρόνια του ΠΑΟΚ;

«Εύχομαι πρώτα στον μεγαλομέτοχο, Ιβάν Σαββίδη, να είναι γερός και δυνατός, γιατί έχει αλλάξει όλη την πορεία αυτού του σωματείου. Για το προσωπικό της ΠΑΕ, από τον πιο μικρό μέχρι τον μεγαλύτερο να έχουν υγεία και αυτή την όρεξη που έχουν. Και φυσικά για τους ποδοσφαιριστές να λάβουν υπόψη ότι βρίσκονται σε ένα πολύ μεγάλο σωματείο και οι υποχρεώσεις από εδώ και πέρα αρχίζουν και μεγαλώνουν. Και φυσικά για όλη την οικογένεια του ΠΑΟΚ, να έχουμε υγεία και να μπορούμε να υποστηρίζουμε αυτή την ομάδα για πάντα».

Advertisement